وقتی این یکی بود اون یکی نبود

        وقتی اون یکی بود این یکی نبود 

       مهم نیست کی بود و کی نبود

       ولی هیچ وقت این یکی با اون یکی نبود

  از گل پرسیدن عشق چیست ؟ گفت : پرپر شدن

 از زمین پرسید عشق چیست ؟ گفت : لرزیدن

 از آسمان پرسید عشق چیست ؟ گفت : باریدن

 از انسان پرسید عشق چیست ؟ ناگهان ندایی از درونش..

                              گفت :     جدایی

 دوستت دارم چون تنهاترین مصراع شعرمی

 دوستت دارم چون تنهاترین فکر تناهیی منی

 دوستت دارم چون زیباترین لحظات زندگی منی                                                                             

  دوستت دارم چون زیباترین رویای خواب منی                                 

دوستت دارم چون زیباترین خاطرات منی

 دوستت دارم چون به یک نگاه عشق منی

  اگر می خوای صدسال زندگی کنی

                                                                 من می خوام یک روز کمتر از تو زندگی کنم

                  چون من هرگز نمی تونم بدون تو زنده بمانم

  نگو بار گران بودیمو رفتیم

                                        بگو نا مهربان بودیمو رفتیم

 آخه اینها دلیل محکمی نیست

                                                    بگو با دیگران بودیمو رفتیم ..

  تا کدام ستاره دنبال تو باشم

    تا کجا بی خبر از حال تو باشم  

     مگه میشه از تو دل برید و دل کند ....                                                                

                                                                            بگو می خوام تا ابد مال تو باشم

                                                                           از کسی نیست که نشونی تو بگیرم

  به تو من روزی میرسم که بمیرم

  هنوز جای دو دستات خالی مونده

                                                                          تا قیامت توی دستای حقیرم

                                                                          خاک هر جاده نشسته روی دوشم

                                                                           کی میاد روزی که با تو روبرو شم

من که از اول قصه گفته بودم

                   غیر از تو با سایه نمی جوشم

 به غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد

                                                   دل من ز غصه خون شد

 دل او خبر ندارد ....

  هیچ وقت به کسی دل نبند.....

  چون این دنیا آن قدر کوچیکه که دو تا دل کنار حم جا نمی شن

 ولی اگر به کسی دل بستی دیگه ازش جدا نشو

 چون این دنیا آن قدر بزرگه که دیگه پیداش نمی کنی

                                             به من گفت بیا

                                                       به من گفت بمان

                                            به من گفت بخند

                                                      به من گفت بمیر

  آمدم          ماندم             خندیدم              مردم    

                                                                                    اما او من و تنها گذاشت ...

  اگه شعرام واسه تو تکراریه بهم بگو

  اگه عاشقیت واسه دل داریه بهم بگو

                                نکنه بودن من واسه تو یه جور عذاب بشه

                                قصر سبز آرزوت با بودنم خراب بشه

                                                         نکنه ترانه هام یه روز دلت رو بزنه

                                                        آخه این ترانه ها رفیق هق هق منن

  نکنه بری یه روز منو فراموش بکنی

  شعله ی زندگیمو یک دفعه خاموش بکنی

                                                  نکنه بگی برو تا دلم آروم بگیره

                                                غافل از این که دلم از تو جدا شه می میره

  نکنه از تو دلت عشقمو بیرون بکنی

  عاشق بیچاره تو بی سروسامون بکنی

                                                                          نکنه یه خواب باشه دم سحر تموم بشه

                                عمر عاشقی من کوتاه و بی دووم بشه

 چه زیباست به خاطره  تو زیستن و به عشقت و به خاطر تو ماندن

 و چه تلخ و غم انگیز است دور از دست های مهربانت

 زندگی زیباست اگر تو در کنارم باشی و با دستان مهربانت گونه هایم را نوازش دهی

 ای کاش می دونستی یک لحظه دور از دستانت و دور از عشق تو

                               زندگی برایم امکان پزیر نیست.....

چقدر دوست داشتم

                                                                                     اما نمی خواستم عاشق باشم

                                                                             و افسوس که شدم

من عاشق شدم

و به جرم یک عشق ممنوع

              شکستم

                                                             عهدی را که می خواستم

                                                                                 تا ابد حفظش کنم

گریه هایم بی صداست

                          عشق من بی انتها است

ردپای اشکهایم را بگیر

                         تا بدانی خانه عاشق کجاست

۱۰۰ بار در ۹۰ روز  روزی ۸۰ بار ۷۰ جمله ی عاشقانه برایت خوندم ۶۰ جمله را در ۵۰ روز روزی

۴۰ تکرار کردم ۳۰ تای آن را در ر۲۰ روز روزی ۱۰ بار از تو پرسیدم به ۹ تای آن پاسخ دادی که

۸ تای آن مثبت و ۷ تای آن منفی بود در ۶ سال سالی ۵ ماه هر ماه ۴ روز و هر روز ۳ ساعت

به ۲ جا دعوتت کردم هزار بار التماس کردم تا ۱ بار بگویی ...

                                                                                  دوستت دارم 

یکی بود یکی نبود                                                                                                       

          اونی که بود تو بودی                                                                                         

                      اونی که نبود من بودم                                                                 

                                     یکی داشت یکی نداشت

                                                        اونی که داشت تو بودی

                                                                          اونی که تورو نداشت من بودم

یکی خواست یکی نخواست

                    اونی که خواست تو بودی

                                        اونی که بی تو بودن را نمی خواست من بودم

برای عشق گریه کن ولی به کسی نگو

برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببینه

                                                                          برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشکن

                                                        برای عشق جون خودتو را بده ولی جون کسی و نگیر

برای عشق وصال کن ولی فرار نکن

                                                            برای عشق زندگی کن  

ای کاش پیشم بودی

ای کاش در این تنهایی درآغوشم بودی

برای لحظه ای با تو بودن را احساس می کردم

این چه دردی است که تورا می بینم ونمی توانم بگویم دوستت دارم

ای کاش شیشه غرورم می شکست تا فریاد بزنم  ولی افسوس که گوشی شنوا نیست

ای کاش روزی تو را از یاذ ببرم تا چشمام رنگ خواب را حس می کردن

کاش می دانستی که با تمام وجود تورا می خواهم

ولی افسوس که گوشی شنوا نیست

ای کاش اینجا بودی

و گرمای وجودت از خواب زمستانی نجاتم می داد حال که این جا نیستی بگذار فریاد بزنم

تا امواج صدایم گوشت را نخراشد... 

وقتی تو آمدی و دستت را به سوی من دراز کردی گفتم ...

از قفس چه میدونی ؟     گفتی : آزادی

از تنهایی ؟                     گفتی : همزبانی

از محبت ؟                      گفتی عشق

از دوستی ؟                   گفتی صداقت

از بهار ؟                         گفتی طراوت

از سفر ؟                       گفتی انتظار

از جدایی ؟؟؟؟؟ ...................

باز هم گفتم جدایی ؟ سکوت تو مرا شکست و به گریه انداخت

به چشمانت نگاه کردم و گفتم بگو .....

تو آغوش به رویم گشودی و گفتی :  جدایی هرگز

                                                                                       بی تو می میرم

هرکی تورو ازم گرفت الهی بیچاره بشه

               روز قیامت که رسید مجرم و آواره بشه

                            به آب و آتیش می زنم فکرت بره از تو سرم

                                        می خوام فراموشت کنم اما بازم عاشق ترم

 طفلی دل ساده من تورو نگه داره

فقط یادم میاد نوشت چشما تو خیلی  دوست داره

ده تا شاخه گل برایت می فرستم

                      نه تا طبیعی یکدانه مصنوعی

                                           که توش نوشته

تا خشک شدن آخرین گل

                                                                دوستت دارم ....

گفتم شاید ندیدنت از خاطرت دورم کنه

                                                      دیدم ندیدنت فقط می تونه کورم کنه

گفتم صداتو نشنوم شاید که از یادم بری

                                                      دیدم تو گوشام جز صدات نیستش صدای دیگری

ندیدنو نشنیدنت عشقت رو از یادم نبرد

                                                      فقط دونستم بی تو دل پر پر شدو گم شدو مرد

بعد از تو باغ لحظه هام حتی یه غنچه گل نداد

                                                      همش می گفتم با خودم نکنه بمیرمو نیاد

این روزا محتاج توام من نمی گم دلم میگه

                                                      فردا اگه مردم نیای چه فایده توش داره دیگه

                             میدونی جمله ی معروف چی میگه ؟

میگن آدم کسی که باهاش خندیده ممکنه فراموش کنه 

اما اونی که باهاش گریه کرده هیچ وقت فراموش نمی کنه !!!

                       دل تو چی میگه ؟!..... 

برای چشم خاموشت بمیرم

                                                                 کنار چشمه نوشت بمیرم

نمی خواهم در آغوشت بگیرم                                    

               که می خواهم در آغوشت بمیرم

                                 به دلم دادم نوید

که تو یار من باشی

                                اما بازم چشم های من تورا غریبه دید

                                        با یک نگاه ساده دل از دست داده ام

                                                                          روزی که چشم های سیاهت مرا فریفت

پلکی به هم زدی من از پا افتادم

                               دیگر نگو چگونه دل از دست داده ام

 تفصیر عشق توست چنین بی اراده ام                                                     

                                     برای اینکه جاش امن باشه

                                                                          اونو تویه قلبم قایمش کردم

ولی نمی دونستم

                            برای پس گرفتنش

                                                        قلبم میشکنش ....

اونیکه می گفت جونش به جونت بنده حالا داره به گریه هات میخنده

اونیکه میگفت بدونه تو میمیره دروغ میگه دلش جنس کویره

دروغ میگه تو گوش نده به حرفاش نگو هنوز میخوای بمونی باهاش

خیال نکن بدون اون میمیری بزار بره نباشه جون میگیری

گفته بودم که اگر بوسه دهی توبه کنم

                                            که دگر بار از این گونه خطا ها نکنم

بوسه دادی و چو برخاست لبت از لب من

                                            توبه کردم که دگر توبه بیجا نکنم 

                                           در خواب ناز بودم شبی

                                                                         دیدم کس در میزند

                                           در را گشودم روی او

                                           دیدم غم است در می زند

ای دوستان بی وفا

                           از غم بیاموزید وفا

                                                                                           غم با آن همه بیگانگی

                                                           هر شب به من سر میزند

                                                   می دونی چیه ؟

فقط میومدم نگات می کردم ...

دعا کردی که چشام کور بشن و چشام کور شدند ..

باز دوباره میومدم تا از نزدیک گرمای مهرت به من بخوره تا زنده بمونم ...

                                          اما اونم از من گرفتی و من مردم

بعد از اینکه من مردم کسی برام گریه نکرد   گفتند مریض بود مردش....

                                                                       دیگه نگفتند از عشق تو مردش ..